انتشار تصاویر مرگ؛ به چه قیمت؟/شفیع بهرامیان
شفیع بهرامیان همین یک شب پیش بود که من و شما و بقیه، دوربین به دست، در کنارههای آن سد مترصد درآوردن پیکر یک انسان در آب بودیم و وقتی به همت غواصان جسد پیدا شد، یادتان هست چگونه از سر و کول هم بالا میرفتیم تا تصویر او را -که هر یک از امدادگران دستوپاهایش را گرفته بودند تا به ساحل آورند-، ثبت و سپس در کمترین زمان برای مخاطبان و فالویرهای خودمان منتشر کنیم! غافل از اینکه آن فرد شاید خواهر یک جوان، مادر یک فرزند، همسر یک شوهر، دختر یک پدر، جگرگوشه یک مادر، عروس یک خاندان، نواده یک طایفه، دخترعمو، دخترخاله و دختر دایی چند داغدیده و از همه مهمتر او یک انسان بود با حقوق عرفی، شرعی، قانونی، ذاتی و انسانی خودش که حتی پس از مرگ هم باید از حمایت آن برخوردار میبود. راستی وقتی اینگونه بیمحابا از چنین صحنههایی تصویر گرفته و منتشر میکنیم؛ هیچ به حریم خصوصی و اخلاقی یک انسان فوتشده و یا داغ دل بستگان و نزدیکان و آشنایان آن فکر میکنیم یا فقط در فکر افزایش عضو و ممبر برای رسانه و کانال خود هستیم! نفرمایید که رسالت رسانه همین است که هرگز چنین نیست و پخش زنده و پشت سرهم لحظات درآوردن ...
