روزگار غریب نمدمالی در کرمانشاه/میترسم هنرم را با خودم به گور ببرم!
تا همین پنج شش دهه قبل که نمدمالی در استان کرمانشاه رونق زیادی داشت، دامداران وقتی فصل پشم چینی گوسفندان میرسید، چون پشم بره برای ساخت نمد بسیار خوب بود، بره ها را جدا میکردند و پشم هایشان را خوب میشستند و دو روزی را صبر میکردند تا پشم بره ها خشک شود. پس از گذشت دو روز آیین “چره” که همان پشم چینی گوسفندان بود شروع میشد. دامداران پشم بره ها را در سه برش می چیدند و سومین لایه، لایه ای بود که به آن “خوری” میگفتند و برای تولید نمد از آن استفاده میشد. /اکنون سالیان زیادی از آن روزها گذشته و دیگر نمدها مشتری ندارند و هنرمندان این رشته هم هر روز تعدادشان کم و کمتر میشود و شاید برای یک دهه دیگر نمدمالی تنها در خاطره هایمان یاد شود. ”تا همین بیست، سی سال قبل حدود ۵۵ نفر در کرمانشاه بودیم که نمدمالی میکردیم، اما حالا فقط دو نفر شدهایم و میترسم هنرم را با خودم به گور ببرم”.
