محمود فرشچیان، هنرمند مطرح نگارگری ایران صبح امروز،  ۱۸ مردادماه ۱۴۰۴ در امریکا دار فانی را وداع گفت.

 پیکر وی، پس از مراسم تشییع در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان، طبق آخرین وصیت او، در کنار مقبره صائب تبریزی به خاک سپرده خواهد شد.

محمود فرشچیان ۴ بهمن ۱۳۰۸ در اصفهان به دنیا آمد. او در نزدیکی مسجد شاه اصفهان بزرگ شد و شاهکارهای معماری دوره صفویه، درک او از هنر و زیبایی را شکل دادند. هیچ جای دیگری در جهان نمی‌توانست فضای بهتری برای پرورش یک هنرمند سنتی ایرانی فراهم کند و از همان دوران کودکی مشخص بود که زندگی او وقف نقاشی خواهد شد.

پدرش -غلامرضا فرشچیان- تاجر موفق فرش ایرانی بود و خانه‌شان را با عتیقه‌جات، پرده‌های پارچه‌ای و فرش‌های قیمتی که اکثرشان توسط استادان بزرگی هم آرچنگ (احمد هرتمنی) و میرزا بافته شده بودند، پُر کرده بود. پدر ساعت‌ها با دست‌های گره‌خورده، در سکوت تماشا می‌کرد که پسر جوانش خطوط و طرح‌های فرش‌ها را می‌کشد.

فرشچیان با بزرگترین استادان هنر و ادبیات فارسی در اصفهان تحصیل کرد. در گلبهار (مدرسه دولتی معتبر آن دوران)، معلمان استعدادهایش را ستایش می‌کردند و او را تشویق تا نزد حاج میرزا آقا امامی (طراح فرش و از بزرگان مدرنیسم ایران) تحصیل کند. فرشچیان با استعداد ذاتی، اشتیاق و فروتنی خود حاج میرزا را چنان تحت‌تأثیر قرار داد که او قبول کرد به این نوجوان پرشور شخصا آموزش بدهد.

پس از فارغ‌التحصیلی از هنرستان هنرهای زیبا، استاد فرشچیان اولین نمایشگاه انفرادی خود را سال ۱۳۲۷ در دفتر انجمن فرهنگی ایران و بریتانیا در اصفهان برگزار کرد. بعد مثل دیگر جوانان، در سن هجده سالگی به سربازی فراخوانده شد. همرزمان و فرماندهانش که از استعداد هنری‌اش بهت‌زده بودند، به او اجازه می‌دادند تا از تمرینات نظامی صرف‌نظر کند تا بتواند به طراحی و نقاشی ادامه دهد. پس از اتمام خدمت سربازی، او راهی سفری طولانی شد تا به درک بهتری از تکنیک‌های نقاشی غربی برسد. او در آکادمی هنرهای زیبای وین ثبت‌نام کرد و چندین سفر به شهرهایی مانند مونیخ و پاریس داشت. هر کجا که می‌رفت، تمام وقت خود را در موزه می‌گذراند.

از تکنیک استاد هم غافل نشویم. نوآوری در یکایک آثار وی موج می‌زند. ایشان با استفاده از رنگ‌های مواج، خطوط نرم و ترکیب‌بندی‌های پویا، نگارگری ایرانی را به هنری زنده و پرجنب‌وجوش تبدیل کرد. همان‌طور که امبرتو بالدینی (استاد تاریخ دانشگاه بین‌المللی هنر فلورانس ایتالیا) می‌گوید، درک آثار استاد فرشچیان نیازمند کنکاشی عمیق است و دلایل واضحی وجود دارد که چرا او را نقطه عطفی در تاریخ نگارگری ایرانی می‌دانیم.

منبع دیجی مگ