جای زخم واکسن آبله؛ یادگار نبرد با مرگبارترین بیماری تاریخ

⭐ این جای زخم کوچک روی بازوی خیلی از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فقط یک رد ساده نیست…

سال‌ها پیش، بیماری آبله یکی از مرگبارترین بیماری‌های جهان بود و میلیون‌ها نفر را قربانی می‌کرد. واکسن آبله اما با روش متفاوتی تزریق می‌شد؛ روشی که بعد از طی شدن مراحل واکنش بدن، یک اثر ماندگار روی پوست به جا می‌گذاشت.

برخلاف واکسن‌های امروزی، واکسن آبله با سرنگ عادی تزریق نمی‌شد. پزشکان از سوزنی دوشاخه به نام «بایفورکیتد نیدل» استفاده می‌کردند؛ ابزاری که در سال ۱۹۶۵ توسط Benjamin Rubin ساخته شد.

روش کار عجیب بود: تنها یک قطره واکسن بین دو شاخه سوزن قرار می‌گرفت و سپس بازو حدود ۱۵ بار پشت‌سرهم و سریع سوراخ می‌شد؛ سوراخ‌هایی سطحی که مقدار کمی خون ایجاد می‌کرد تا ویروس ضعیف‌شده وارد پوست شود.

بعد سیستم ایمنی وارد عمل می‌شد: برجستگی قرمز، تاول، چرک، دلمه… و در نهایت زخمی که تا آخر عمر باقی می‌مانْد.

آن اثر معروف درواقع از خودِ سوزن نیست؛ نتیجه جنگ بدن با ویروس است. شکل ستاره‌ای آن هم به خاطر همان سوراخ‌های متعدد و سریع روی پوست ایجاد می‌شد.

این جای زخم برای نسل‌های قدیمی فقط یک علامت ساده نبود؛ مدرکی بود که نشان می‌داد فرد از یکی از مرگبارترین بیماری‌های تاریخ بشر جان سالم به در برده است.